Voorgedragen gedichten 18-05-2008.                                                     

Waan

je ziet ze lopen

het pak binnenste buiten

sokkenrafels om de kuiten

alsof wij meegaan in die waan

van dat omgekeerde bestaan

waarin zij met een mooi hoedje pogen

met ons door het leven te gaan

ik  ben immers nimmer bedrogen

met de focus op de ogen

dus doe dat pak normaal aan!

Jeugd

Wist jij dat de klokken praten?

Elk uur of daar tussendoor?

“Haast u zich niet te verlaten”,

klinkt het dagelijks in koor.

Stenen in de toppen glazen

glanzend op de achtergrond.

Klokken met hun rokjes razen

stampers in hun schoten rond.

Tijd is beurs.

Momentum tanend.

Sterven doet het groen in mij.

‘K vervolg mijn weg,

de ogen tranend;

ik schoot zojuist mijn jeugd voorbij.

Gedegen

misschien verblind, doch heel gedegen

keek ik slechts tranen in de regen

en waar mijn dromen leugen loven

stroomt soms een waterval naar boven

en lijkt fatsoen soms schaars gekleed

‘k kwam nooit dezelfde tegen

die zit waar ’t mij om passie draait

veelzeggend niets te wegen…

die frêle krans van vriendschap

die had ik graag gekregen

‘k moest echter vinden waar ik zoeken kon

verblind, doch heel gedegen

Aurora Guds