| De fontein van Snoek, de val en de duik. | |
We gingen even lunchen in het Americain, Koppie thee, cappuccino, een fles water, Italiaanse bol met Carpaccio en ouwe kaas, met de fontein van Snoek aan onze voet. Daar gleed ik op mijn bek, wees ik naar de plek waar ik prachtig uitgleed toen er ijs lag. Een pas de deux voor slechts één persoon. Met een sierlijke boog, vloog ik naar één hoog Alle hotel gasten wakker en scheuren in de stoep, toen mijn lichaam weer landde op de straat. Maar niets gebroken en zowaar nergens pijn. maar dat zal de verdoving van de alcohol geweest zijn later in Bellevue met veel dichters, ook nog een goed gesprek met die regisseur, hoe heet hij ook alweer, je weet wel, die regisseur van die films, je kent hem wel, die ene. Maar goed, voor het zelfde geld had ik twee gebroken bene. |
|
5 Maart 2009
| De Dode Danser ( 2) | |
| Nee, dansen zat er niet meer in Te oud en stram en te veel jaren Maar op foto,s aan de muren Kon je zien hoe hoog je vroeger vloog Als ik de tijd nam en als jij wakker was Dan kwamen de verhalen Over grote sterren en hun daden En hoe jij de hele wereld eens bewoog Maar voorbij, het is gedaan Apollo staart nog een tijdje uit het raam Tot ook hij verdwijnen zal |
|
| Ronald Offerman | 17 februari 2009 | |
Toelichting:
Voor Johan M.
| Den Haag | |
| Bij Dudok dronken we koud bier, met uitzicht op de macht. Na een dag vol slenterpas en toeristenogen. Noordeinde en Binnenhof, hup Holland hup, de schouwburg en Lange Poten. Natuurlijk indisch eten en het ijspaleis snachts in de Passage hoorden we, eenzame stappen onvast en hol. s' Morgens katerig bij Mesdag en daar pas schoten mijn ogen vol. Bij golven en scheepswrakken vissersvrouwen en eenzaam kind. Nederlandse luchten en stoere mannen tegen hoge golven en felle westenwind. |
|
| Ronald Offerman | 26 februari 2008 | |