Helaas vernamen wij het droeve nieuws van het overlijden op maandag 10 november van de dichter Fries de Vries.

Hij was een graag geziene gast en we zullen hem zeker missen op de dichtmiddagen.

Hieronder een van zijn gedichten.

BIJNA NABIJ BIJNA

voor wie de zorg vliede


Er komt een tijd dat de zon verbleekt, de wind
Gaat liggen en de dagen worden afgeteld,
Het aloude evenwicht tot slot hersteld,
Het kind werd oud, de grijsaard wordt weer kind.

Ik weet geen begin, ik weet geen einde,
Hier te zijn was me een lief simpel ding,
Leven was een lentezucht, een stille rimpeling
In het koele meer, een diepe zucht van ver en heinde.

Ik heb geen berouw, ik heb geen schuld,
Liefde – zoet is het minnen – had een duurzaam geduld

Met mij, doch zo er geen plek is, hier ver vandaan,
Waar we elkaar ontmoeten en elkaar verstaan,

Breng mij naar de laatste plaats, achteraan in de rij,
Bescherm me, en nabij bijna, wees mij nabij, zeer nabij.


Fries de Vries