Poëziemiddag 16 Maart 2008

Het was weer poëziemiddag in café Eijlders. Deze maand met de presentatie van alweer een Bundel in de Eijlders reeks. Mooi samengesteld door Floor Voerman en Mieke van Beeren, maar natuurlijk geschreven door Loes Essen of Blue.

“” Vertraagd in kleur” is Loes haar eerste bundel maar er zullen er vast nog vele volgen, want ze schrijft erg mooi.

Het gaf de hele middag een bijzonder glans. zie ook Hernehim poezie

Hieronder een klein gedicht van mijn hand voor Loes.

	Loes Essen  in aktie.            foto Hernehim Cultuur
Blue Gedichten, woorden. Black en Blue haar bundel. Bier en wijn. Mooie boekjes en mooie zinnen veilig thuis en nu moet ik, weer helemaal, op nieuw beginnen.   Ronald Offerman

Verder was er een onvoorstelbare lange rij dichters, maar liefst zevenentwintig poëten betraden de trap om hun gedichten voor te dragen. Als we rekenen dat er gemiddeld drie gedichten per poet voor gedragen worden dan komen we aan 81 gedichten, lang niet slecht voor een druilerige zondagmiddag. Helemaal als we bedenken dat het geen moment saai of vervelend werd. Bij thuiskomst vonden we een mailtje met het verzoek of onze huisdichter Dirk Oudshoorn een gedicht wilde voor dragen in een documentaire over jazzmuziek. Hier over later meer.

We hopen natuurlijk dat u er de volgende maand weer bij bent.

Natuurlijk bedanken we Paul Lokkerbol weer voor de erg goede presentatie. Zevenentwintig dichters in toom houden, ik geef het je te doen.

Zie elders op de site voor de voorgedragen gedichten

Wij vonden het weer erg geslaagd we hopen u ook, tot volgende maand en bedankt voor u bijdrage.

Namens Eijlders.

Ronald Offerman

www.ronaldofferman.nl

                                                                                                                                                                                                                                                                          Laatste update 21-01-2008

De poëziemiddag van 20 januari was weer een groot succes,

hieronder de dichters die hebben voorgedragen.

Jan Vissers
Loes Essen
Bram de Waard
Robin van Riel
Ron Hamming
Frans de Brouwer
Jack Terrible
Simon Mulder
Michiel van Rooij
Kees Leeuwerink
Arie van Egond
Wim Schroot
Hiltsje Jongsma
Floor Voerman
Anna Koster
Ron Offerman
Sander Brouwer
Es van Essen
Dirk Oudshoorn
Tenny Frank
Carle Ruin
Jos Zuiderwijk
Jan Willem van Hamel

 
Wij hopen dat u net zo heeft genoten van de dichtmiddag als wij en wij willen u bedanken voor de bijdrage die u heeft geleverd voor het welslagen van de middag. Graag zouden wij één van de gedichten die bij Eijlders heeft voorgedragen, via de mail van u ontvangen dan publiceren wij hem op onze website.
Nogmaals bedankt en graag tot de volgende dichtmiddag of eerder.
De dichtmiddag in Februari belooft alweer een bijzondere te worden.
In maart presentatie van een nieuwe dichtbundel.'
 
Paul Lokkerbol
Ronald Offerman.
www.eijlders.nl
www.ronaldofferman.nl

Zondag 16 December hebben er 24 dichters voor u voorgedragen.

• Michiel van Rooij
• Merrick van derr Torren
• Rick Comello
• Hiltje Jongsma
• Mirjam Al
• Jan Vissers
• Jacco Fennek
• Kees Godefrooij
• Joop Scholten
• Tineke Slats (zingende dichteres)
• Arie van Egmond
• Dirk Oudshoorn
• Sander Brouwer
• Heer Achenende
• Es van Essen
• Carel Ruin
• Tenny Frank
• Floor Voerman
• Jos Zuiderwijk
• Adriaan Jaeggi ( stadsdichter)
• Ronald Offerman
• Jan Willem van Hamel

Ook het gedeelte met gedichten over de “beschermvrouwe van de poëten  Mieke van Beeren”ter gelegenheid van haar afscheid van het café viel duidelijk in de smaak.

Onder de leiding van de nieuwe eigenaar van Café Eijlders, Patrick Diercks zullen de dichtmiddagen uiteraard onveranderd voortgang vinden.

Alle dichters bedankt en speciale dank aan Adriaan Jaeggie de Amsterdamse stadsdichter die op zulke korte termijn kans zag om een optreden bij Eijlders te realiseren.

Tot 20 januari bij de volgende poëziemiddag.

Paul Lokkerbol

Ronald Offerman

www.ronaldofferman.

30 November was het alweer twintig jaar geleden dat Simon Carmiggelt is overleden. Als eerbetoon hier een stukkie van de grote schrijver, natuurlijk is het ook erg leuk dat Cafe Eijlders er een rol in speelt.

Een ervaren man

De grijze taxichauffeur reed me door het nachtelijk duister en zei: ‘ boeken zou ik vol kunnen schrijven. Over de mensen. Want je maakt wat mee hoor, in dit vak. Laatst op een avond- het regende pijpenstelen- moet ik ergens voorkomen. Er stapt een meneer naar buiten en hij kijkt naar mijn wagen.

Hij zegt: “ n Mercedes, he? “ En ik zeg “ Ja, genereer.” Toen zegt hij “ daar ga ik niet in.”  Die man was zeer anti-Duits, he. Vanwege de oorlog nog. Ik zeg: “ Nou meneer ik eerbiedig uw standpunt, maar ik kan er toch zo gauw niets anders van maken dan een Mercedes..” En ik weer weg. Ja, hij heeft wel de eerste aanslag betaald, zonder morren. Dat is toch sportief, he? “

Hij keek om en ik knik.

“ Want juist als het op betalen aankomt is het in de nacht wel eens moeilijk,’ zei hij. “ Ik rij een keer in de Leidsestraat om een uur of drie en ik neem twee echtparen op. Die moeten naar Haarlem. We maken eerst een prijs af-vijfentwintig gulden. En ik rij daar heen. Goed, we komen bij dat adres, die twee vrouwen en die ene manstappen uit en die andere man geeft mij twaalf en een halve piek. Ik zeg nog: “ Ach, meneer, betaalt u ook even voor uw vriend.” Maar daar had hij geen zin in. Dus ik mee naar binnen. Ik kom in een kamer. Daar zit die andere vent, met die twee vrouwen. Ik zeg meneer, ik krijg nog twaalf gulden vijftig van u.” Toen antwoordt die vent: ‘ nee, ik heb al zoveel uit gegeven vanavond.”

Net of ik daar wat mee te schaften heb. Ik werd toch zo witgloeiend, he! Ik zeg betaal je niet?” En hij weer” Nee.” Nou stond daar en hele grote, spiksplinter nieuwe radio op de kast en ik pak die radio en til ‘ m boven m’n hoofd en ik kwak hem zo de kamer in. En die vent kijkt naar de brokken. Hij zegt: “ Jij bent ook een rare goser.” En hij betaalt.”

Terwijl we zwijgend verder reden, zag ik het tafereel voor me: de reuzenzwaai van die grote radio, het zwijgend kijken van de man naar de stukken en daarna het rustige betalen.

“ Ik heb laatst eens twee kerels weg gebracht,’ vervolgde de chauffeur. Ook  in de nacht. Proppie op. We komen bij het adres, ze glippen er uit en rennen meteen de trap op. Nou ken ik dat, dus ik erachteraan. Boven zet ik m’n voet tussen de deur, er komt een wijf bij met een hoofd vol papiljotten-en schreeuwen natuurlijk. Maar ik hou vol. Nou is daarnaast, op de3elfde, etage, een bruiloft aan de gang, dus die hele troep kom met hoedjes en toeters en feestneuzen de gang op En meteen meekleunen, natuurlijk. Dat is een gek gezicht, hoor, kleunen met neuzen op. Maar ik kreeg mijn poen.”

Dit schouwspel, zo mogelijk nog surrealistischer dan het vorige, had ik nog maar zeer gedeeltelijk verwerkt, toen de chauffeur op een heel andere toon zei: Maar je maakt ook wel eens leuke dingen mee, in de nacht.”

‘O ja?’ vroeg ik

‘ Ik zal je vertellen-’ t is al jaren gelden en ik sta ’s nacht om een uur of twee op het Leidseplein, bij de standplaats. Er komt een man aan. Met een cape en een kuif. Een artiest. Met een slokkie op. Hij gaat naast me zitten en hij zegt: “ Mijn beste vriend, neem eerst eens een sigaret.” En ik steek op. Toen laat hij me naar de Courbetstraat rijden. Hij stapt uit en hij zegt: “ mijn beste vriend, geld heb ik niet op het moment, maar ik zal je in kunst betalen.” En meteen begint hij, op de stoep in de Courbetstraat, een aria te zingen. Een mooie bas had die man. En zeer ver dragend. “ t Was diep in de nacht en al die ramen gingen open. En schelden natuurlijk. Maar hij zingt die aria rustig uit. En ik zeg: “ Dank u wel, meneer. ” Want ik ben een liefhebber van muziek.”

Hij keek me via het spiegeltje aan.

‘Toen zegt die man tegen me: “ Nee, dat was alleen het bedrag op de meter, maar nou de fooi nog.” En toen zong hij er nog een kort stukje achteraan. Ook mooi. We geven mekaar de hand.

En hij zegt: “ Loop morgen even bij Cafe Eijlders aan, dan ligt er een tientje.” En verdomd, het lag er!!!’

Uit "OUDE MENSEN" van Simon Carmiggelt ( 07 Oktober 2007 = 30 November 2007)

In memorian- Swing- de kat van cafe Eijlders

Gisternacht was er in de buurt een zwarte kat verdronken en zeer waarschijnlijk was dat Swing... Iedereen kende hem in de buurt, hij kende ieder café van het Leidse plein.
Mieke heeft de dierenambulance gebeld. En ja hoor, het was Swing, hij was nl gechipped.
Ik ben naar de dierambulance gegaan om afscheid te nemen van Swing..
Ik vroeg mij erg af hoe zij nou midden in de nacht in de gracht terecht was gekomen en dat er op dat tijdstip ook nog iemand was geweest die dat gezien had en de dierenamulance had gebeld.
Later bleek de buurman van de Waterhole gezien te hebben dat Swing met een andere kat aan het vechten was, toen is hij in het water gevallen. De buurman heeft hem met heel veel moeite uit het water gekregen, Swing stribbelde erg tegen. Toen hij uiteindelijk uit het water was, was het al te laat..
Swing was een bijzondere kat met een eigen leven. De klanten in Eijlders waren dol op hem, hij werd in meerdere artikelen in de krant over Eijlders genoemd.
Ik heb een schilderij van Swing beneden gehangen, hij verdient een mooi plekje in het cafe

Anouck

Zie ook hyves swing

24-11-2007