OPENING

Het ouder worden camouflerend,

torsen drinkers in Eijlders

de last van hun eindigheid.

Mannen en vrouwen,

hun gelaat leest als een kaart.

Elk hier een eigen Atlas.

Slalommend naar de toiletten boven,

dan neerwaarts, de massa weer in,

de tred op de treden almaar wank’ler,

een circuit van Mazdamotoren.

Kunst blikt van anderhalve meter eeuwigheid

verheven neer op eindeloze praters.

Hangt soms wat scheef.

Maar, ach - wat scheelt ‘t als tijd niet telt.

Sierksma

Oktober 1.11/2008

Noot

Atlas - hij torst volgens de traditie de hele wereld op zijn schouders.

Wankel – de uitvinder van een speciaal type draaizuiger motor, gebruikt door Mazda.

ODE AAN EIJLDERS

De waterloze gracht vol winderige regen

stuwt ijlend het tempo van mijn tred,

de ziel onder mijn arm zoekt zorg.

Dwars op de wereld,

 haaks op het heelal,

lonkt Eijlders.

 De pas vertraagt, ontvlucht de nacht.

Achterin, aan de ronde tafel,

zitten kaartend, schakend of galmend

de ridders van weleer in hun nis.

Genevervorsten.

Kroegvorstinnen,

Geile ouderdom wasemt drank her en der.

Raadsheren en adviseuses, denken zij zelf.

Oud, zo oud zijn we nochtans.

Ballen en balken versleten,

vrouwen op hol,

wat mannen vertraagd nog op jacht.

Mijn schaakmaat verleid ik:

Gul neemt hij de giftige pion.

Toch sneuvel ik weer in een duivels mat.

Dan zetelt de prachtreet

van een heel jongedame

boven op mijn witte vorstin.

Ongepast, maar weet zij veel,

met al die digitale borrelpraat!

Hemelse Vrouwe op Leeftijd,

op wie ik hier al jaren wacht -

de iemand die me nog zou willen.

Mijn vlees zo zwak, zo zwak,

de geest, edoch, nog willig als een stier.

Kom op zo’n avond tot me,

vorm je mond rondom mijn dier.

Ontruk me aan dit cerebrale spel.

De nasleep van mijn brein gedenkt nu Swing,

de zwarte panter op mijn zwarte jasje,

mijn rechter hand hem kroelend,

terwijl de linker zulke foute zetten deed.

R.I.P

Sierksma, oktober 2008