De mussen

Lopend langs de speeltuin waar ik met jou vaak zat

jij die daar altijd cola en snoep en vieze handen kreeg

Waar ik droomde dat ons leven altijd zo bleef

Omdat ik met jou altijd zoveel plezier in het park had

Waar jij zo klein, verbaasd keek naar de mussen

Die brutaal landde op onze broodjes of onze koek

En jij met je handen klappend naar ze sloeg

jij bent groot en de mussen zijn uitgestorven ondertussen

lopend langs de speeltuin waar alles hetzelfde is

Alleen andere ouders en andere kinderen

besef ik dat ik die tijd met jou zo mis

Want niets ter wereld kon verhinderen

Dat jij groeide en mijn leven nu, veel leger is

Maar zo gaat het met kleine kinderen